Yüz yüze dostluklar vardır; güneşle ayçiçeğinin dostluğu, böyle bir dostluktur mesela. Ayçiçeği sabahtan akşama kadar hiç ayırmaz yüzünü güneşten...

Uzak dostluklar vardır; denizlerin ortasındaki bir adayla, dağların arasındaki bir göl, birbirlerinin uzak dostlarıdır. Dostluklarını gündüz kuşlarla, gece yıldızlarla iletirler birbirlerine...

Sessiz dostluklar vardır; dilsiz bir adamla, duymayan başka bir adamın arasında sessiz bir dostluk oluşur. Her şeyden konuşur sessizce bu eller...

Zorunlu dostluklar vardır; pazar ile pazartesinin dostluğu gibi. Pazar ağır bir gündür, pazartesi hızlı bir gün Ayak uyduramazlar birbirlerine. Ama dost olmak, yan yana durmak zorundadırlar...

Uzun dostluklar vardır; ikindi güneşinin altında uzayan gölgeler birbirlerine kavuşurlar ve uzun boylu bir dostluk oluşur aralarında...

Günün birinde ölen dostluklar vardır; bir bahçe içindeki ahşap ev ile yanı başında duran ceviz ağacının dostluğu gibi Birgün kocaman elli adamlar ve kocaman gövdeli makineler o bahçeye gidip de, bir süre sonra evin ve ceviz ağacının yerine asık suratlı binalar diktiği zaman ölen dostluklar...

Vakitsiz dostluklar vardır; bir peçete, bir kağıt mendil vakitsizce dostu oluverir gözlerimizin Ya da ayrılırken verilen bir dal karanfil, ellerimize o anda gelen dostluktur...

Bakımsız dostluklar vardır bir de Zaten var, zaten dostuz deyip yıllarca bir telefonun, birkaç cümlelik mektubun bile çok görüldüğü dostluklar